TETRAKTYS

Fundaci√≥n Luis Seoane. A Coru√Īa
Actividade entorno √° exposici√≥n de Sandra Cinto “Silencio”.

Comisario
David Barro

Co-producción
Matadero de Madrid + Fundación Luis Seoane.



Coordinación
Fermín Blanco
Luís Fernández

Monitores
David Antu√Īa
Patricia Amil

Autores
Mart√≠n Barros, Lucas Cabrejo, Noa Gonz√°lez, Ant√≥n L√≥pez, Beltr√°n Louzao, Daniel Mora, Ant√≠a Porta, Jos√© Valle, Mateo Amarelle, Brais Broull√≥n, Jorge Dafonte, Sa√ļl Faba, Pedro Gonz√°lez, Pedro Montecelo, Marta Trabazo, Carla V√°zquez y Carmen V√°zquez.

Fotografía
Estudio Fermín Blanco
Fundación Luis Seoane



Sandra Cinto en artsy.net [aquí]

[/wpcol_1third]




Memoria & Fotografías
Sandra Cinto. En silencio.
En Silencio √© unha instalaci√≥n site-specific obra da artista brasileira Sandra Cinto na que recrea un gabinete de traballo, un lugar do que o creador est√° ausente pero no que se evoca a dureza e vacuidade do acto creativo mediante a presenza dunha mesa fronte √° que a artista sit√ļa un violoncelo sobre unha pila de libros, dominados ambos os elementos por unha monta√Īa de papel, restos de partituras inacabadas que nos remiten ao sufrimento do esforzo repetitivo do artista ao que se invoca como unha especie de S√≠sifo involuntario que non consegue superar o seu sacrificio auto imposto.

Do mesmo xeito que no resto das obras de Cinto, o debuxo act√ļa como f√≠o condutor da proposta, enlazando as li√Īas delicadas que percorren a madeira que d√° forma ao contrabaixo cos pentagramas debuxados sobre as partituras que se van acumulando sobre o chan da sala, e con outros de enormes proporci√≥ns que cobren as paredes. A neutralidade crom√°tica da proposta, as√≠ como o car√°cter est√°tico que impregna a representaci√≥n da noci√≥n de creaci√≥n, espertan nas espectador sensaci√≥ns de estra√Īeza e provocan ao mesmo tempo neste unha perda de referencias espazo-temporais, o que acent√ļa o car√°cter on√≠rico e irreal do conxunto.

Tetraktys.
O silencio dos planetas, ese misterio que xa desde a antig√ľidade cl√°sica ocupou aos pensadores, √© a base deste proxecto colaborativo realizado entorno √° exposici√≥n da artista Sandra Cinto.

O pensador cl√°sico ti√Īa un compromiso coa investigaci√≥n e a sociedade que envexamos. Nel reca√≠a a tremenda responsabilidade de dar respostas aos grandes enigmas que a comunidade reclama. Ser√°n estas primeiras hip√≥teses e teor√≠as as que traten de achegarnos a un entendemento global do mundo en todas as s√ļas escalas, desde a estrutura da folla dunha √°rbore ata a orde c√≥smica. Neste emocionante momento da historia, a m√ļsica, a xeometr√≠a e consecuentemente a proporci√≥n tomaron especial protagonismo. A m√ļsica dos corpos celestes, a s√ļa relaci√≥n co monocordio ou a xeometr√≠a presidiron os escritos e pensamentos da √©poca.

A co√Īecida como TETRAKTYS, era unha destas teor√≠as. Atribu√≠da a Pit√°goras e os seus seguidores o s√≠mbolo triangular de dez elementos √© un modelo total que partindo do n√ļmero como ferramenta e da observaci√≥n da natureza como metodolox√≠a pretende explicarnos o mundo que nos rodea. No fondo unha abstracci√≥n, unha simplificaci√≥n que gustariamos considerar vixente na actualidade para dar respostas a tantos interrogantes que a√≠nda hoxe seguen sen esclarecerse.

Desmontando.
Durante o primeiro trimestre do ano dous grupos de nenos de idades comprendidas entre os 6 e os 12 anos, traballaron semanalmente sobre temas relacionados coa proporción e representación gráfica a partir da didáctica de Sistema Lupo. Como fin de festa propuxemos un taller/workshop coas familias para repasar o aprendido e seguir avanzado cara a novos desafíos do próximo curso.

O taller in√≠ciase co desmontaxe da obra para o seu posterior traslado a unha das salas contiguas da Fundacion Lu√≠s Seoane. Tr√°tase fundamentalmente de recuperar o material utilizado na obra e alongar a s√ļa vida √ļtil en forma de taller coa inestimable colaboraci√≥n da propia artista.

A obra esta formada por unha forma base composta por 230 caixas de cartón de 70x45x50 cm. apiladas segundo as indicacións da artista e esta forma cóbrese cunha manta de papel onde se van pegando as bólas de papel engurrado coas partituras e debuxos de Sandra Cinto. Ademais a obra complétase con bólas de papel soltas nas zonas onde non cobren as mantas.

O obxectivo √© recuperar todo o material e trasladalo o m√°is intacto posible a√≠nda que a tentaci√≥n de escalar a monta√Īa, de rebozarse nas b√≥las de papel ou dunha pequena guerra √© demasiado forte.

Movendo.
O traslado do material realízase mediante unha cadea humana desde unha sala á outra. O material almacénase e clasificase deixando ao carón as caixas cheas de bólas de papel e a outro lado as caixas que serán despregadas, marcadas e cortadas en fases sucesivas para obter os dous tipos de triángulos cos que se van a construír as esferas.

Cortando.
Despois do proceso de despregado da caixa procédese ao marcado con persoais de cartón pluma feitas previamente. Unha vez marcadas con cheiros verde e vermello segundo o tipo de triangulo (A en vermello ou B en verde) procédese ao corte dos mesmos nos que participan pais e nais e mesmo a propia artista.

Descansando.
Co corte dos tri√°ngulos finaliza a primeira sesi√≥n do taller que se desenvolve ao longo de dous s√°bados de forma consecutiva. A montaxe final real√≠zase no segundo s√°bado e para iso os nenos levan unha pequena pr√°ctica para facer en casa. Tr√°tase do mapa Dymaxion creado por Buckminster Fuller como globo terr√°queo con forma de icosaedro. A vantaxe deste globo radica en que a diferenza dunha esfera perfecta √© despregable nunha superficie plana e por tanto facilmente reproducible e f√°cil de montar. As s√ļas caras son triangulares e mante√Īen a maior parte da integridade proporcional relativa do mapa do globo.

Sumando e restando.
Exponse a construci√≥n de d√ļas esferas completas e d√ļas semiesferas. Cada esfera completa esta formada por 20 paneis tipo A e 60 paneis tipo B. As esferas son proporcionais entre si de forma que a esfera 3 ten o triplo de di√°metro da 1, a esfera 2 ten o dobre da 1 e a esfera 0 ten a metade da 1. Esta proporci√≥n mantense nos paneis que forman as esferas de forma que as caras das respectivas esferas obt√©√Īense por suma dos paneis basee. Desta forma a partir da agregaci√≥n ou subdivisi√≥n dos dous tipos de paneis (A E B) obt√©√Īense novos paneis cos que se poden constru√≠r esferas m√°is grandes ou m√°is pequenas.

Agregando.
Para a construci√≥n das esferas exponse a agregaci√≥n de paneis tipo B formando conxuntos pentagonales que adquiren forma tridimensional durante o proceso de pegado do conxunto. Estas pir√°mides de base pentagonal artic√ļlanse mediante os paneis triangulares tipo A xa co√Īecidos.

Montando.
Para a montaxe da semiesfera de maior di√°metro necesit√°ronse dous equipos traballando e unindo os paneis de forma simultanea polo interior e o exterior da mesma. O equipo do interior tivo que permanecer √°s escuras no interior da esfera para asegurar a √ļltima c√©lula pentagonal que pecha a semiesfera na parte superior.

Abrindo a porta.
Unha vez asegurada a parte superior procedeuse á apertura da porta pola que puideron saír os integrantes do equipo interior. Despois dun momento de respiro moitos decidiron volver de novo ao interior.

Nevando.
A proximidade do taller √°s datas do Nadal l√©vanos a expor un final en forma de gran nevada. As b√≥las e mantas gardadas nas caixas se esparcen por toda a sala en forma de gran manto branco interactivo. O erro do artista materializado por Cinto nunha b√≥la de papel transf√≥rmase en todo un acerto. A dureza e vacuidad do acto creativo evocados pola artista conv√©rtense nun final l√ļdico e festivo.

Tocando.
Por suposto falando da m√ļsica das esferas non podiamos deixar de constru√≠r o noso violoncelo. En relaci√≥n coa m√ļsica das esferas e por suposto co monocordio do que deriva, abr√°zase nun acto de complicidade fraternal co violoncelo exposto na obra orixinal de Sandra Cinto.

Escoitando.
Unha vez finalizado o taller, o proxecto queda exposto na sala da fundación. Facilítase unha folla de sala aos visitantes para mellorar a comprensión do proxecto.
Unha vez finalizado o per√≠odo de exposici√≥n de d√ļas semanas a sala debe volver ao seu estado orixinal: baleira, en silencio, esperando e escoitando novos sons…




Fotos da exposición