Ranelagh

Ano
2013
 
Producción
Fundación Luis Seoane: Silvia Longueira
 
Colaboradores
COAG (Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia)
ETSAC (Escola T√©cnica Superior de Arquitectura da Coru√Īa)
 
Comisario
Fermín González Blanco
 
Equipo
Fermín González Blanco
LuiS Miguel Fernández López
 
Dese√Īo Gr√°fico
Elisa Gallego
 
Fotografía
Estudio Fermín Blanco
 
Participantes
Héctor Suárez Pastrana
Pilar Vilas Rial
D√°nae Vi√Īas Castrillo
Raquel Naya Gonz√°lez
Lis de la Iglesia Caruncho
Marcelo Aguirre Rodríguez
Xabier Y√°√Īez Cabanas
Rafa Barredo de Valenzuela
José Silvarredonda
Francisco Mato López
Miguel Soto
Pura Sorribas
Esteban Vigo
Susi Seara


 
 
Homenaxe a un paxaro
 
Tivemos hai anos, unha casa de fin de semana en Ranelagh, na provincia de Buenos Aires, a trinta quil√≥metros da capital federal arxentina, na que algunhas veces acampabamos semanas. Iamos sempre, ver√°n e inverno. Atravesabamos un campo de golf que se atopaba al√≠ para chegar √° casa. Unha ma√Ī√° dun s√°bado moi ventoso e de moita choiva, atopamos na entrada, ao chegar, un paxaro moribundo, un ” hornero”. Recoll√©molo e quentamos coas mans mentres acendiamos o lume da cheminea e, cando o lume foise acendendo, puxemos o paxaro √° calor s√ļa. En pouco tempo empezou a repo√Īerse. Mir√°banos curioso cos seus ollos redondos moi abertos. Cando o atopamos t√≠√Īaos case pechados, parpadeando moi lentamente. Estabamos contentos de volvelo √° vida, e , cando nos pareceu que debiamos po√Īelo en liberdade, acheg√°monos para collelo outra vez coas mans e levalo ao xard√≠n. Pero o paxaro, con medo de n√≥s, por instinto, voou de fronte ao lume, e en voo, as chamas queim√°rono en poucos segundos. Escoitamos o ru√≠do das plumas que arderon enseguida e apenas puidemos miralo convertidos en chama, tan aguda foi a s√ļa morte. Acampamos al√≠ s√°bado e domingo tristes, acord√°ndonos do paxaro. Sent√≠monos culpables da s√ļa morte, a√≠nda que non tiv√©semos por que. Ti√Ī√°moslle a vida salvada e queriamos liberalo. Foi por un instinto que fuxiu de n√≥s para o lume.
 
Vendemos a casa. Antes de vendela cando chegabamos a ela, acordab√°monos do pobre ” hornero”. Os que agora viven nela non saben que al√≠ vive a pantasma dun paxaro. Lev√°monoslo connosco, como moitos outras pantasmas de mortos que foron como n√≥s, irm√°ns nosos, e dos que a√≠nda non se pode falar. Esta ducia de gravados son unha homenaxe ao ” hornero” morto no lume. Son como un pequeno monumento √° s√ļa memoria. Tr√°tase dunha ducia de paxaros inventados que tam√©n poden morrer nun calquera momento. A ningu√©n, que eu saiba, ocorr√©uselle facer monumentos de paxaros. Quizais alg√ļn poema. Eu, con todo,far√≠a monumentos de cuarzo e lousa √°s gaivotas e aos merlos, en Galicia. E, en Buenos Aires, ao ” hornero”, o que tanto se parece aos emigrantes. Tam√©n, xa se sabe, far√≠a monumentos, nun pa√≠s e no outro, √°s nosas pantasmas os prohibidos.
 
Luis Seoane
 


 
 

Memoria & Fotografías

O proxecto Ranelagh é unha invitación a todos os alumnos e profesores, que durante o curso 2012-2013, participaron no Club de Arquitectura da Fundación Luís Seoane, e consistía en pasar varias xornadas conxuntas a través dun obradoiro participativo. Foi desenvolto con material reciclado de antigas exposicións do museo, o cal, usouse como base a este taller práctico, no que se realizou unha edificación modular que serviu de apoio a diferentes exposicións. Independentemente do aspecto final da construción, o proceso, baseado na colaboración interxeracional foi o verdadeiro protagonista destas sesións.
& nbsp;
O obradoiro de montaxe dunha pequena “arquitectura” a tama√Īo natural tivo lugar no patio da Fundaci√≥n Lu√≠s Seoane.
& nbsp;
A construci√≥n est√° baseada na historia dunha casi√Īa que Lu√≠s Seoane comprou nos anos sesenta nas proximidades de Buenos Aires e que pagou a trav√©s dunha serie de cadros. Por Ranelagh pasaron grandes protagonistas da historia e a cultura galega e pronto se converteu nun polo de atracci√≥n da vangarda cultural no exilio.
& nbsp;
O proxecto Ranelagh pretendeu e logrou recuperar ese espírito de amizade e camaradería e participación a través dun evento social e cultural.