Filocafé

7 Maio 2017
 
Centro Galego de Arte Contempor√°nea
CGAC
 
Obra seleccionada
“Marcos e Manillas” Esther Ferrer
 
Participa
Fermín Blanco
 
Coordina
Virginia Villar
 
Fotografía
Manu Su√°rez
 
[+ info]



 
Autor: FERRER, Esther
Título: Permutaciones, anos 80
Marcos e manillas
Medidas: 130 x 100 x 13 cm

 
‚ÄúO accidente √© parte da performance‚ÄĚ. ‚ÄúCando o concepto est√° espido e todo o mundo p√≥deo ver, a idea ten que ser boa‚ÄĚ. ‚ÄúCando todo est√° controlado pola instituci√≥n xa non hai liberdade‚ÄĚ. ‚ÄúNon fago arte para o outro, fago arte para min‚ÄĚ. ‚ÄúA arte √© o √ļnico espazo de liberdade‚Ä̂Ķ Estas frases de Esther Ferrer, recompiladas durante anos de conversaci√≥ns, pres√©ntannos a unha artista radical, independente, anti-exposici√≥n, libre e con ideas propias. Todo iso converteuna desde o inicio do seu traballo como artista, que √© o mesmo que dicir desde que empezou a facer calquera cousa, en algu√©n inc√≥moda e admirable, nun exemplo para todos e √° vez en algu√©n dif√≠cil de axustar aos roles asignados a un artista polo sistema art√≠stico actual.

 
 
Descrición

Cada primeiro domingo de cada mes √°s 18:30, desde setembro ata xu√Īo, o CGAC organiza un filocaf√© na s√ļa cantina. Tr√°tase de conversaci√≥ns p√ļblicas cun enfoque filos√≥fico nas que poden participar todas as persoas interesadas en intercambiar inquietudes ou puntos de vista desde calquera disciplina ou nivel de co√Īecemento.
 
Nesta edici√≥n, as sesi√≥ns foron dirixidas por profesionais de diversas disciplinas como Mar√≠a Meijide (artista), Carlos Santiago (dramaturgo, escritor e m√ļsico), Camilo Franco (xornalista, escritor, cr√≠tico teatral), Mar√≠a do Cebreiro (poeta e te√≥rica da literatura), Suso Fandi√Īo (artista pl√°stico), Mar√≠a Jos√© de Castro L√≥pez (m√©dica pediatra, investigadora e especialista en enfermidades raras), Ferm√≠n Blanco (arquitecto) e Celso Fern√°ndez Sanmart√≠n (poeta, contador de historias e fil√≥sofo).
 
Unha vez ao mes, unha obra de arte sair√≠a dos almac√©ns do museo para acompa√Īar o debate e dialogar como un interlocutor m√°is mentres se degustaba un caf√©. A peza elixida servir√≠a de punto de partida para a conversaci√≥n. Pero non se falar√≠a de arte, ou non s√≥ de arte, sen√≥n de calquera tema que sugirier a obra nun nivel conceptual, formal ou anecd√≥tico. Conversouse sobre ciencia, gastronom√≠a, pol√≠tica, m√ļsica, filosof√≠a, cinema, est√©tica, actualidade…, asuntos mundanos ou elevados, de xeito que todas as persoas opinar√≠an e achegar√≠an as s√ļas reflexi√≥ns sobre os diferentes temas.

 
 
Texto

A invitaci√≥n para participar no ciclo Filocaf√© do Centro Galego de Arte Contempor√°nea CGAC en Compostela foi un aut√©ntico agasallo, Viqui Villar coordinadora do ciclo e o comisario de cada tempada propo√Īen a cada convidado seleccionar unha das obras dos fondos propios do CGAC para debater contorna a cons√©ntela en clave filos√≥fica, os encontros te√Īen un car√°cter informal e desenv√≥lvense na cafeter√≠a do museo os domingos en sesi√≥n vermouth.
 
O proceso completo desde que recibimos a invitación ata que se xustifica e desenvolve a sesión foi toda unha experiencia. Neste post podedes ver algo de información e unhas fotografías de Manu Suarez que recollen momentos simpáticos cos participantes.
 
A obra seleccionada √© Permutaci√≥ns unha obra de Esther Ferrer composta por marcos e manillas, a curiosidade reside en que se mostran todas as variantes en que poden colocarse os ‚Äúbrazos‚ÄĚ da manilla. √Č unha lei matem√°tica expresada de modo visual, o n√ļmero de variantes ser√≠a 9 factorial (9 8 7 6 5 4 3 2 1). A orixe da obra destapa unha an√©cdota moi curiosa, conta Esther que vendo un documental sobre Genet este comentaba unha an√©cdota sobre o seu primeiro noivo, un funambulista que caeu do arame e morreuse, todos os seus posteriores noivos parec√≠anse ao primeiro que desatacaba pola s√ļa beleza. O entrevistador preg√ļntalle a Genet o motivo de buscar sempre un noivo que se pareza ao primeiro e ao que nunca ningu√©n igualar√° en beleza, ao que Genet responde: √°s veces a copia √© mellor que o orixinal. Esta an√©cdota s√©rvelle a Esther para comezar a pensar en obras para copiar as√≠ xorde permutaci√≥ns.
 
A obra s√≥ existe como un protocolo xa que o comprador da obra debe ‚Äúreconstru√≠r‚ÄĚ ou ‚Äúcopiar‚ÄĚ o orixinal de Esther co mesmo n√ļmero de marcos e manillas na mesma posici√≥n. Unha vez constru√≠da a obra env√≠aselle a Esther unha foto e se a artista ac√©ptaa ent√≥n proceder√° a redactar o certificado de autenticidade.
 
No caso do CGAC a obra comprouna Manuel Olveira quen se encargou de decidir o modelo de manilla en 2009, só se comprou o dereito de copia, non o dereito a permutar.